|Blog

Een vriendin van mij nadert de magische leeftijd. Eenenvijftig is ze nu en precies tien maanden werkloos. Ze is accountant, een kei in haar vak met een prima cv en ze stelt geen al te hoge eisen aan een nieuwe baan. Maar aan de bak komen? Ho maar.

Ik hoef hier natuurlijk niemand uit te leggen hoe dat komt. Dat doen de werkgevers die mijn vriendin afwijzen ook niet als zij tegen beter weten in belt voor een verklaring. Niemand zit te wachten op ‘oudere’ werknemers. Deze week is dat nog maar eens officieel bevestigd. Uit cijfers van uitkeringsinstantie UWV blijkt dat iemand met alleen lagere school nog meer kans heeft op werk dan een ‘oudere’. Met dat laatste bedoelen ze dan mensen vanaf vijfenvijftig. Vriendinlief heeft dus nog vier jaar voor ze helemaal afgeschreven is.

Een paar feiten voor wie het nieuws heeft gemist. Slechts 2 procent van de vacatures in 2009 werd opgevuld door een 55-plusser. Tegenover elke dertien werkloze 55-plussers stond er maar één die een baan vond. Bij mensen met alleen basisschool was die verhouding drie tegen één. Dat alles terwijl één op de vijf UWV-klanten en de helft van alle langdurige werklozen 55 jaar of ouder is.

Het bericht kwam naar buiten terwijl in Den Haag de zoveelste coalitie wordt verkend. Paars Plus, een middenkabinet of toch ‘over rechts’, voor de arbeidsmarktpositie van ouderen maakt het niets uit. Want dat ‘niemand langs de kant mag staan’ vinden alle partijen, ongeacht politieke kleur. In ieder geval tot 65 jaar en als het even kan langer. Daar kan elke nieuwe regering direct mee aan de slag.

Ik geef het ze te doen. De afkeer van oudere werknemers wordt ingegeven door het ‘feit’ dat ze economisch minder rendabel zouden zijn. Maar dat is pure ideologie. Een ideologie die elke waarde uitdrukt in geld. Onderdeel van een dieper gewortelde, westerse ideologie die alles verheerlijkt wat jeugdig, gezond, fris en ‘productief’ is. Het gevolg: een groeiend leger overbelaste dertigers, veertigers in zingevingscrisis en afgedankte 50-plussers. Daar loopt de samenleving in vast. En dat lijkt me een belangrijker politiek issue dan een hoofddoekjesbelasting of een paar bezuinigingsmiljarden meer of minder.