Participerend publiek gevraagd
1
Deze week is het Open Innovatie Festival. In diverse gemeenten zijn presentaties te bezoeken over innovatie in het publieke domein: van onderwijs tot zorg, van vrijwilligerswerk tot politiek. Dit festival, en de vele projecten die er worden besproken ademen allemaal de sfeer van de participatieve democratie: een democratie waarin alle burgers echt meedoen.
Hoe realistisch is deze visie dat burgers binnenkort massaal mee gaan denken en innoveren in het publieke domein? Voor een eerste antwoord moeten we kijken naar de bezoekers van dit soort bijeenkomsten. Afgelopen vrijdag was er een soortgelijke bijeenkomst over digitale democratie van Waag, BendeBurgers en Netwerkdemocratie. Er kwamen wat algemene praatjes langs van sprekers als Farid Tabarki en Thierry Baudet, die vertelden over versleten begrippen als decentralisatie, invloed en transparantie. Er was een groot aantal geïnteresseerden in digitale democratie op de bijeenkomst afgekomen, hongerig naar nieuwe voorbeelden en inzichten. Die kwamen niet: het bleef bij het herhalen van oude inzichten en trends, die iedereen allang kende. Niemand die er iets van zei.
Dit soort bijeenkomsten ademt de sfeer dat burgers meer zelf gaan doen en dat de maatschappij steeds participatiever wordt. Maar als geïnteresseerden op dit terrein in een zaaltje zitten en worden overvoerd met onderwerpen en inzichten die ze allang kennen en waarmee ze geen stap verder komen, is er niemand die ‘participatief’, ‘open’ of ‘co-creërend’ aan de bel trekt. Dat is ieders goed recht natuurlijk, maar houd dan op te praten over burgers die allemaal iets kunnen bijdragen en nieuwe ideeën hebben. Als ambtenaren 2.0 en andere geïnteresseerden in sociale media deze visie niet in de praktijk kunnen brengen, dan wordt het met de gemiddelde ongeïnteresseerde burger al helemaal niets.
Dus: als je deze week naar het Open Innovatie Festival gaat en je hoort weer die verhalen die je al honderd keer eerder gehoord hebt: breng de participatieve democratie eens in de praktijk met wat scherpe vragen en start eens met de echte co-creatie. Dan wordt het pas echt een uitdagende week.
Dossiers
Van onze partners
Chris Aalberts is docent en onderzoeker politieke communicatie. Hij doceert aan de masteropleidingen van de Erasmus Universiteit Rotterdam en de Haagse Hogeschool. Hij schreef samen met Maurits Kreijveld Veel gekwetter, weinig wol over de inzet van sociale media door overheid, politiek en burgers (Sdu Uitgevers, 2011). Met Maarten Molenbeek schreef hij U draait en u bent niet eerlijk over spindoctoring in politiek Den Haag (Sdu Uitgevers 2010).Chris blogt voor De Jaap en voor re.Public.
Topvacatures
Vacatures
Agenda
Aanmelden nieuwsbrief
Wie zit waar
Van: Commandant Landstrijdkrachten • Ministerie van Defensie
Naar: Hoofd Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) • Ministerie van BZK
Per: 1.12.2011
Van: Korpschef • Politie Noord- en Oost-Gelderland
Naar: Lid hoofddirectie Dienst Justitiële Inrichtingen • Ministerie van Veiligheid en Justitie
Per: 15.1.2012



1 reactie
Henk Daalder Duurzame Brabanders • Reageren 2 december 2011 21:44
Het is niet de bijeenkomst waar het fout gaat, maar gebrek aan ruimte voor invloed.
beleidsmakers willen hun eigen zin te vaak en te veel doorvoeren.
Al of niet onder invloed van foute belangen.
De mate waarin invloed kansen gegeven worden, en de mate waarin dat kans van slagen heeft in het eindresultaat
Bepaalt de mate van participatie
Reactie plaatsen
* verplicht in te vullen