Oudere collega's

Vorige week was ik op de Jonge Ambtenarendag in Eindhoven. Een dag vol ontmoetingen met jonge collega’s vanuit alle overheidslagen. En een dag met inhoud: in twee workshoprondes kon je aan de slag met het thema ‘de grens voorbij’.

Eén van de workshops waar ik aan meedeed stond in het teken van verwonderpunten die bijdragen aan het imagoprobleem van de publieke sector. Er was onder de deelnemers nogal wat gemopper over oudere collega’s. ‘Ze zijn vastgeroest, willen geen kennis delen en hebben geen waardering voor je werk.’ Ik heb iemand oudere werknemers letterlijk als ‘beschermde diersoort’ horen bestempelen.

Ik had er direct een nieuw verwonderpunt bij. Zelf heb ik altijd met veel plezier met oudere collega’s samengewerkt. Natuurlijk zijn er generatieverschillen genoeg. Maar ik vind het juist z’n charme hebben als mijn oudere collega enthousiast vertelt over een weekend met zijn kleindochter in een vakantiehuisje in Duitsland en ik vervolgens uitleg dat mijn wat pipse gezicht te wijten is aan een nacht doorhalen op Awakenings.

De overheid krijgt de komende jaren te maken met een aanzienlijke uitstroom van oudere medewerkers. Daarmee vertrekt ook een forse brok kennis en ervaring. Dan is het niet zo effectief je als jonge ambtenaar af te zetten tegen de oudere generatie. De sleutel van een toekomstbestendige overheid ligt niet in het isoleren van generaties en het in een hokje stoppen van collega’s, maar in het zoeken van de verbinding. Van generatieclash naar generatiematch, zeg maar. Niet focussen op de verschillen, maar proberen de diversiteit in je organisatie te benutten. Je zult zien dat de afstanden kleiner zijn dan je denkt..

Een positief verwonderpunt van mijn buurman tijdens de workshop? ‘Veel vakantiedagen en lekker van 9 tot 5 met minimale inspanning je dag doorkomen.’ Durf dan nog maar eens iets te zeggen over die ouwelui.