De grote dag!

Vanavond is het dan helaas zo ver. Ik moet mijn Jonge-Ambtenaar-van-het-Jaar-kroontje overdragen aan mijn opvolger. Of -ster. Gelukkig is Victoria Koblenko er om de pijn tijdens het verkiezingsgala een beetje te verzachten. 

Het gaat een intensieve, uitputtende en spannende dag worden voor de vier finalisten. Precies een jaar geleden begon die van mij op een onzalig vroeg tijdstip, toen ik met medefinalist Jennifer te gast was in WNL Ochtendspits. Na TMF Hakkuh en Webstrijd mijn derde tv-optreden ooit. Terwijl we ons best deden onze zenuwen in bedwang te houden, werden we stevig aan de tand gevoeld over waarom juist wij de nieuwe 'JAvhJ' zouden moeten worden. Tien minuten later stonden we alweer buiten, hopend dat we een beetje normaal waren overgekomen op alle tv-kijkende ochtendmensen.

De make-up die er 's ochtends in de studio op ging heb ik de rest van de dag maar opgehouden. Zo had ik in ieder geval een gezond kleurtje voor op het podium bij het verkiezingsgala. Dat begon voor ons al vroeg in de middag, in het Rotterdamse stadhuis. Na het bestuur van FUTUR te hebben geholpen met het vullen van de goodie bags en het programma van de avond te hebben doorgenomen, gingen we aan de slag met het voorbereiden van onze opdrachten: een debat, een simulatie van een crisissituatie en een slotbetoog. Op een spiekbriefje schreef ik nog snel wat gevatte oneliners waarmee ik hoopte de jury te imponeren.

Daarna volgde een amusediner met alle bestuurlijke zwaargewichten van de jury en de sponsoren. Ik geloof niet dat ik toen veel heb gegeten. Tegen de tijd dat we werden aangekondigd hadden de zenuwen plaats gemaakt voor berusting. Ik moest er maar gewoon aan geloven. Mijn spiekbriefje was ik alweer kwijt: dat werd dus improviseren.

De avond zelf heb ik uiteindelijk als één grote adrenalinerush beleefd. In tegenstelling tot het grootste deel van de zaal, dat relaxed biertjes achteroversloeg terwijl wij ons op het podium in het zweet werkten. Ik had helemaal niet het idee dat ik het zo goed deed, zeker omdat ik behoorlijk wat kritisch jurycommentaar had gekregen. Tot op de dag van vandaag echoot Roos van Erp, secretaris-generaal van BZK, nog door mijn hoofd: 'Werken bij de overheid is toch echt iets anders dan werken bij het bedrijfsleven hoor!' Toen voorzitter Johan Remkes eenmaal de uitslag verkondigde had ik me al neergelegd bij een nederlaag. Om vervolgens toch tot winnaar te worden uitgeroepen.

Hoe het vanavond zal gaan weet ik niet. Al is het stiekem wel een keer lekker om zelf met een biertje de strubbelingen van de finalisten te mogen aanschouwen. Tegen Christophe, Harro, Roxanne en Stijn zou ik willen zeggen: wees jezelf, maak je niet te druk en geniet. Een avond als vanavond maak je niet snel meer mee.