Waar zijn de gekke henkies gebleven?
Opeens stond hij voor mij, bij de lift. Zijn mond open, de tong er een beetje lodderig uit hangend, achter zijn oor een ouderwets hoorapparaat. Hij was een beetje grijs geworden. Hoe lang had ik hem niet gezien? Een jaar of tien toch zeker. Door de verhuizing van zijn afdeling, zat hij weer in hetzelfde pand als ik. Ik heb het over Remco, de jongen van de salarisadministratie die... Lees verder