|Nieuws

Volkert belt met Mariëtte: Ha Mariëtte. Ik ben weer bij de Wuldertkreek met die technisch tekenaar.

Wij hebben vorige keer ons werk niet afgemaakt omdat we Wiebe Posthumus’ ontzielde lichaam hier aantroffen, maar ik moet nog wel even weten van jou of die kanosteiger bij de Middenplas aan de oostzijde of de noordzijde van de plas moet komen. Weet jij dat al? Want dat maakt nogal wat uit, begrijp je?
Mariëtte: Dat hangt toch af van waar de Wuldertkreek de plas instroomt? Daar komen de kanoërs straks vandaan. Geen idee of dat oost of noord is.
Volkert: Dat is oost. Nee, dan weet ik weer even genoeg. Volgende vergadering neem ik de eerste tekeningen mee. Tot dan.
Volkert tegen tekenaar Oscar: Kom, we moeten deze kant op. De steiger komt daar verderop.
Oscar: Kunnen we wel hierlangs? We moeten toch nog de kreek over?
Volkert: Verderop is een klein bruggetje. Meer een paar planken eigenlijk die als brug dienst doen.

(Beide mannen lopen zwijgend door het zompige weiland naar de oostkant van de plas.)

Oscar: Ah, daar zie ik planken. Kunnen we eindelijk naar de andere kant. Wat ligt er nou naast? Afval?
Volkert: Ja, dat lijkt er wel op. Welke idioot gooit nu hier zijn troep weg? Dat is toch niet te geloven? Hoeveel moeite mensen doen om van hun rommel af te komen… Wacht eens. Ik hoor het mezelf zeggen. Het is natuurlijk niet zomaar rommel. Dat breng je niet helemaal hier naar toe.
Oscar: Ik krijg een déjà vu, geloof ik. Het zal toch niet…?
Volkert: Wat bedoel je? Toch niet weer een lijk zijn? Natuurlijk niet man, doe niet zo gek. Het is gewoon afgewerkte olie of verboden bestrijdingsmiddel. Laten we even kijken.
Oscar: Ga jij maar kijken! Ik heb mijn portie wel gehad met vage vuilniszakken hier in de polder.

(Volkert begint aan de zakken te sjorren. Oscar kijkt op een afstandje toe. Dan draait Volkert zich naar de tekenaar toe. Hij ziet lijkbleek.)

Volkert: Ik, we, ik geloof dat we de politie moeten bellen. Volgens mij zit Tjeerd Posthumus in deze zakken.