|Nieuws

Lieve Renate,

Ja, heftig hè? Ik denk dat het bij jou in Nebraska op het moment 100 x veiliger is dan hier.

Grappig dat je sinds kort weer dagelijks de site van de Heraut van Nijst en WIrre checkt. De moorden zijn hier talk of the town, dat snap je. Ik kan je er nog veel meer over vertellen, maar ik wil er even niet meer over nadenken. Er zijn veel belangrijker dingen. Dingen die gelukkig niet talk of the town zijn. Luc is eergisterenavond inderdaad bij mij blijven slapen. Eerst leek het erop dat een gezellig avondje met hem in het water zou vallen. Hij ging namelijk halverwege de borrel mee met Driss. Naar zijn huis. Er was een insluiper, zoals je in dat bericht op de Herautsite hebt gelezen. Toen ze er aankwamen was die kerel al gevlogen. Die man is waarschijnlijk gewond aan zijn rug (schouder, zegt de Heraut) op de motor gestapt en is verderop tegen een busje geknald. Die man zit nu in elk geval mooi vast in een ziekenhuisbed. Hij zal wel verhoord worden door de politie.

Bah, nou ben ik toch weer over die nare dingen aan het mailen. Goed, Driss, doodsbenauwd, is bij vrienden gaan slapen dus Luc kon vrij snel naar mij toe komen. Hebben uren zitten praten over vroeger, over de studententijd, over onze families, over jou dus ook ;-), over onze dromen, over muziek etc. Kortom een heel fijne avond. We hebben nog een pizza gegeten in Da Bruno, als enige gasten, want het was al bijna sluitingstijd. Hij is zo lief en gevoelig. En hij had weer een heel mooi pak aan. Ik heb expres een hele fles wijn besteld, zodat ik zeker wist dat hij vanavond niet terug zou gaan (hij was met de auto).

Ik ben op de bank in zijn armen in slaap gevallen. Om twee uur werd ik wakker. Hij lag er zo lief te slapen. Ik heb hem toegedekt met een slaapzak en ben zelf braaf in mijn bedje gaan liggen. Tommie op het voeteneind. Nog even gewaakt, omdat ik stiekem hoopte dat hij, nou ja, je weet wel. Maar alles bleef in het nette. Bij het ontbijt was hij heel fris en energiek, heel anders dan een zeker manspersoon wiens naam ik me niet meer herinner. Talking of him: ik zag Harold onlangs nog met zijn nieuwe vriendin; een soort barbiepop met afgeknipt haar!

Luc moest helaas vroeg weg, want hij moest om 10.00 u in Den Haag een bespreking. Weet jij wat hij zei bij het afscheid: ‘Je mag me vaker onderdekken, Jetje.’ Lief hè? Ik word er helemaal blij van, nu ik dit schrijf. Wie weet zus, kom ik komende zomer wel met Luc bij jou op bezoek! En het jaar erop heet ik lekker Mariëtte Damoisseaux! Hahaha.

Kom je met kerst naar Nederland? Ik ben benieuwd hoe groot je kleine man geworden is.

Kus van Jet