Serie over online communities ‘Wij zitten in de cockpit’

Toezicht is een vak apart. Consultant Rob Velders constateerde in de zomer van 2008 echter dat er op LinkedIn nog maar weinig plekken waren waar toezichthouders elkaar konden vinden. Een algemeen netwerk ontbrak. 

Samen met Gwen Bruijns, toen nog ambtenaar bij de provincie Noord-Holland en nu bij Rijkswaterstaat, startte hij de groep Toezicht, opsporing en handhaving. Inmiddels telt deze gemeenschap bijna vierduizend leden.

Was er echt zo weinig aandacht voor toezicht te vinden op LinkedIn?
‘Wat er was, was versnipperd. Er waren wel gespecialiseerde groepen bijvoorbeeld puur gericht op bodemtoezicht en een Amerikaanse groep genaamd Enforcement, maar in mijn beleving sluiten deze niet aan op de discussies die in Nederland spelen. Ik merkte dat er behoefte was aan een integraal discussieplatform. Er is pas zo’n tien jaar erkenning voor toezicht als een op zichzelf staand vak. In essentie zijn de uitgangspunten, gevraagde kwaliteiten, bevoegdheden en problemen voor alle inspecteurs en handhavers hetzelfde. Ik miste een duidelijke kruisbestuiving. Een integrale benadering van “het vak” toezicht ontbrak. Dat ervoer ik destijds heel duidelijk vanuit mijn functie als programmamanager samenwerking rijksinspecties en ook nu nog steeds als consultant die verschillende organisaties in- en uitloopt.’ 

Blijkbaar was je niet de enige die behoefte had aan een integraal netwerk.‘Inderdaad, dat zie je wel aan het ledenaantal. Inmiddels bestaat de groep uit 3972 leden en iedere dag komen daar nog mensen bij. De theorie botst continu met hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Neem bijvoorbeeld de kritiek op de Inspectie voor de Gezondheidszorg van onder meer de Nationale ombudsman. Zijn beeld komt niet overeen met dat van de werkelijkheid en dat roept reacties op, dat zien we heel duidelijk terug binnen ons netwerk.’

Waar moet je op letten als je een online community start?
‘Je moet zorgen dat discussies goed verlopen, dat er geen crap tussen komt. Dat betekent dat ik als een strenge douanier bij de poort sta om iedereen te toetsen. Voordat we een persoon toelaten, kijken Gwen en ik goed of diegene wel tot de doelgroep behoort. We willen wel weten met wie we te maken hebben en we bekijken de LinkedIn-profielen. Je moet wel toegevoegde waarde hebben voor de groep. Vaak is hier wel uit af te leiden of iemand een link met toezicht heeft, als dit niet het geval is vraag ik om een toelichting. Per week wijs ik een of meer aanmelders af. Als communitymanager ben je toch een soort god binnen de groep. Wij zitten in de cockpit, zitten aan de knoppen en dragen zorg voor de kwaliteit van de discussie.’

Hoe heb je je netwerk uitgebreid?‘Dat is geleidelijk gegaan, we hebben nooit een uitgebreide reclamecampagne gestart. Naast het beheer van deze LinkedIn-groep verstuur ik ook wekelijks een nieuwsbrief over toezicht, ambtenaren kunnen zich hier gratis voor aanmelden. Hierin geef ik aan welke discussies zijn gestart en maak ik een directe link aan, zodat lezers maar een klik verwijderd zijn van de discussie. Ze hoeven niet te zoeken op LinkedIn en dat maakt deelnemen heel laagdrempelig. Daarnaast organiseer ik ook diner-pensants waarbij ik leden uitnodig met elkaar om de tafel te gaan en in real-life te discussiëren over een actueel onderwerp. Het volgende diner staat gepland op 9 februari en heeft als thema Toezicht en Sociale Media.’

Wat is de kracht van de LinkedIn-Groep Toezicht, opsporing en handhaving?
‘De kracht zit hem in zijn omvang, de variatie in deelnemers en de discussies. Er zijn altijd wel mensen die zich geroepen voelen om te reageren of om er iets op te zetten. De nieuwsbrief die ik eraan heb gekoppeld helpt beslist om mensen actief te betrekken en mee te doen. Zo was de Onderwijsinspectie eens op zoek naar personen die ervaring en expertise hebben met het uitvoeren van onverwachte controles. Dankzij een oproep binnen dit netwerk hadden ze zo een stuk of tien specialisten bij elkaar. Bovendien kun je wat mij betreft ook al meedoen in deze groep door mee te lezen en over de discussiepunten na te denken, je hoeft niet per se te reageren.’