Paul de Goede

Auteurs

Adviseur Raad voor het openbaar bestuur

Paul de Goede (39) is adviseur bij de Raad voor het openbaar bestuur. Hij adviseert over goed openbaar bestuur over de volle breedte. Zijn vrije tijd besteedt hij aan zijn gezin, lokale politiek en het schrijven van korte verhalen. De rijksoverheid is voor hem een geweldige biotoop vol eigenaardigheden die hem inspireren. In de zomer van 2012 won hij de re.Public BlogBattle waardoor hij komend jaar regelmatig een blog voor de website zal schrijven.


Mystery burgers

Paul de Goede

Hele stammen beleidsambtenaren zoeken dagelijks naar een effectieve manier om gedrag van burgers te veranderen. Een methode om gedragingen af te remmen die we maatschappelijk ongewenst vinden, of om gedrag te stimuleren dat we juist graag zien. Het lijkt een kosmische uitdaging. Burgers zijn immers zeer inventief in het vinden van wegen om het beleid te ontlopen. Ze doen hoesjes om pakjes sigaretten zodat de waarschuwingen niet zichtbaar zijn. Ze rijden eventjes 100 kilometer per uur bij binnenkomst van de trajectcontrole zodat ze het tracé met 150 kilometer per uur kunnen verlaten.

Knarsende tandwielen

Paul de Goede

'Als jij voor één dag minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zou zijn, wat zou jij dan doen om de samenwerking tussen overheidsorganisaties te verbeteren?' Dat is de vraag die ambtenaren moeten gaan beantwoorden op het platform PITCH 2013.

Of ik mee ga doen weet ik nog niet. Wat ik van de vraag vind weet ik wel.  'Samenwerking' is volgens mij niet de sleutel naar een betere overheid. Ik leg uit waarom. • Lees verder

SLA!

Paul de Goede

Bij mijn eerste werkgever hadden we een huismeester. Wie een prullenbak nodig had of een whiteboard of een grotere archiefkast, schoot hem even aan. Je maakte een praatje, overtuigde hem van je probleem en er werd wat geregeld. Er stond vast nog wel iets in de opslag. Een ideaal systeem. Iedereen kreeg hulp op maat. Er was een poortwachter (‘hebbie dat echt nodig?’) en gebruikt materiaal kreeg een nieuwe bestemming. Ergo: de beste dienstverlening tegen de laagste prijs! • Lees verder

Daar marcheert de Europese Trolbrigade!

Paul de Goede

Het licht dooft langzaam uit boven het Europese keizerrijk. De nieuwe wereldorde is geruisloos een volgende fase in gegaan. Wat hebben we gelachen om dat suffe Europese Parlement. Om de kwaliteitskeurmerken op badeendjes. De beperking op het gebruik van kaneel. Om de Feta-oorlog. Ten onrechte blijkt nu. Want de lessen uit ‘Brave New World’ en ‘1984’ zijn uitstekend begrepen. Een groot Europees rijk bouw je niet door lidstaten in je netten te strikken; je pakt de burgers zelf! Niet met regels op hoofdlijnen, maar met ontelbare trivialiteiten.

Kunt u mij de weg naar jongeren vertellen, mijnheer?

Paul de Goede

De Amstelveense wethouder Herbert Raat maakt zich boos in de Volkskrant van maandag 7 januari. ‘Een ambtenaar moest achter mij aan rijden om de weg naar de hangplekken te vinden.’ Het probleem: veel ambtenaren kennen de gemeente waarvoor zij werken totaal niet. Dat leidt tot verontwaardiging bij raadsleden, bij inwoners en zelfs – godbetert- bij de politieke bazen. In eerste aanleg begreep ik daar helemaal niets van. • Lees verder

Een departementale Sinterklaasvertelling III

Paul de Goede

De Sinterklaasviering is in volle gang. Maar ondertussen lijkt de minister het mikpunt te worden van media-aandacht. Een politieke crisis staat op uitbreken.

Sinterklaas is zich nog van niets bewust. ‘Evelien is een spontaan meisje dat gek is op paarden,’ zo citeert hij met gedragen stem uit het grote boek. Het zesjarige meisje in kwestie staat voor hem met een gezicht waarop zowel angst als verlangen is af te lezen. ‘Evelien zit ook op ballet en kent alle liedjes van K3 uit haar hoofd’.

Een departementale Sinterklaasvertelling II

Paul de Goede

Gisteren bleek dat de rolbezetting op het departementale Sinterklaasfeest anders was dan in andere jaren. Zou dat ook van invloed blijken te zijn op de feestvreugde?

De SG wenkt tevreden de ober voor het bestellen van koffie. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. ‘Er is nog een kleinigheidje dat je voor mij moet regelen,’ sprak de minster met zachte stem. ‘Ik wil graag de rol van Sint Nicolaas spelen op het departementale Sinterklaasfeest. Dat heb ik altijd al eens willen doen.’

Het verzoek was zó onverwacht dat de SG moeite had niet uit zijn rol te vallen.

Een departementale Sinterklaasvertelling

Paul de Goede

‘Minister’, sprak de hoofdpiet, ‘ze zingen nu nog ‘daar wordt aan de deur geklopt’. Bij de laatste regel gaan we door het gordijn naar binnen.’ De minister trok een frons achter zijn zorgvuldig opgeplakte baard en schudde langzaam zijn eminente hoofd. ‘Sint Nicolaas hoofdpiet’, corrigeerde hij zijn ondergeschikte. ‘Nu, op dit moment moet je mij aanspreken met “Sint Nicolaas”, met “Sint” of voor mijn part de reeds lang ingeburgerde bastaardnaam “Sinterklaas”. Géén minister, uitgesloten!’ ‘Ja minister, ik bedoel Sint’, antwoordde de hoofdpiet vermoeid. Het viel hem dit jaar niet mee.

Welkom in Groot-Juinen!

Paul de Goede

Ik opende het regeerakkoord Bruggen slaan op pagina 40. Daar begon hoofdstuk 13 met als titel ‘bestuur’. Onverwachte daadkracht kwam mij daar tegemoet. Neem bijvoorbeeld de gemeentelijke herindeling. Was lange tijd het adagium ‘schaalvergroting van onderop en draagvlak voor alles’, nu is het motto: ‘gij zult fuseren’, al wordt dat nu alweer ontkend. En ‘gij’ slaat op ongeveer alle gemeenten.

Splits de rijksoverheid

Paul de Goede

De overheid wordt steeds irrelevanter, zo sprak Davied van Berlo, oprichter van Ambtenaar 2.0 en Pleio, in Binnenlands Bestuur. Taalkundig vind ik het niet scherp. Je bent relevant, minder relevant of irrelevant. Gradaties in dat laatste begrip zijn als het verschil tussen licht- en donkerzwart. Maar dat is flauwigheid. Ik begrijp Davieds frustratie uitstekend.

Ik ben rijksambtenaar. Ik heb veel respect voor de dienaren van de rijksdienst. Er wordt enorm veel hoogwaardig werk verzet in een zéér veeleisende omgeving.

re.Public is een uitgave van Sdu Uitgevers voor ambtenaren en bestuurders.